Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Η Αυλή των Γλαύκων

Τόσο όμορφη πόλη, κι όμως τόσο σκοτεινή.

Ή εγώ τη βλέπω έτσι;

Δεν ξέρω, ειλικρινά.

   δεν έχει και σημασία, είμαστε απλά μεταβλητές σε μία εξίσωση απέναντι στο χρόνο.

   Και σε αυτές τις εξισώσεις το αποτέλεσμα πάντα βγαίνει αρνητικό.


Κρατιέμαι να μην καταστρέψω το δωμάτιό μου - ανάκλαση του εαυτού μου: σιωπηλό, βαρύ, με πλήρη άπνοια.

Κι ο καθρέφτης με κοροϊδεύει, "εσύ είσαι αυτός, ή εγώ εσύ; ". Δεν ξέρω τι να του απαντήσω.

Τα μάτια των ξένων σε διαπερνούν ξενυχιαστικά, θέλεις να τρέξεις σε ένα σκοτεινό σοκάκι αυτής της πόλης, αυτά που ξέρω καλά. Κι όμως, βαθιά ανάσα. Συνεχίζουμε, με έναν σταυρό στις πλάτες μας που μεγαλώνει και μας βαραίνει. Τι κρύβεται πίσω από τις έντονες ματιές τους;

Σήκωσε το κεφάλι και δες, ψιθυρίζει ο καθρέφτης.

Υπακούω και κοιτάω το βλέμμα μου.



Beware the Court of Owls, that watches all the time,

Ruling from a shadowed perch, behind granite and lime.
They watch you at your hearth, they watch you in your bed.
Speak not a whispered word about them, or they'll send the Talon for your head.

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Parting is such sweet sorrow

Από την κηλίδα στο πάτωμά μου σηκώνομαι και πηγαινοέρχομαι στο πολύ μικρό μου σπίτι. Ανάβω τσιγάρο και το σβήνω γιατί με αηδιάζει.

Παίζω με τον αναπτήρα.

Φωτιά. Καπνός. Το τέλος κι η συνέχεια.

Φεύγοντας, η φιγούρα στον καθρέφτη, εκείνη με το διάπλατο χαμόγελο, τα μάτια που σε διαπερνάν, με αποχαιρετά.

"Πόσο γλυκιά του χωρισμού η θλίψη. Κι όμως, δε μπορείς να πεις ότι δεν πέρασες καλά.

   Να περάσεις καλά κι εκεί έξω, στο τρελάδικο.

      Και μην ξεχνάς: Αν ποτέ θελήσεις να επιστρέψεις, στον πραγματικό κόσμο,


Υπάρχει πάντα μια θέση για σένα            

Εδώ."

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2016

The dawn of a new day

   Οι άσχημες στιγμές της ζωής μας

      υπάρχουν, και δε μπορούμε να τις αποφύγουμε όλες

         αλλά πρέπει να τις ερμηνεύουμε με έναν τρόπο

            τι μαθαίνουμε από αυτές μας βοηθάει να σχεδιάσουμε τη ζωή μας πιο δυναμικά



   Στις κρυφές σπηλιές των χαμένων καιρών

      Στα παλάτια των ουρανών

         Θα 'ρθω να σας βρω

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016

Estranged

Όταν μιλάς στον εαυτό σου
Και κανείς δεν σου απαντά
Ξέρεις
Ότι είσαι μόνος σου

Αλλά θέλει κουράγιο
Χρη θαρρείν, έλεγε ο Υπερείδης
Αγώνα, Γνώση, Τόλμη , Αντοχή

Γιατί πρέπει
"Να προχωράς κι εσύ καθώς προβαίνει μπρος η Ιστορία"

And now that you've been broken down...
      Got your head out of the clouds...

          You're back now on the ground...
 

          And you don't talk so loud...                                
             And you don't walk so proud...                   

                                                Anymore...            
                                                   And what for...?



Να, τα όνειρα! Πάρτα!
Τώρα πάνω σε κάρτα
Θα χτυπάμε
Ό,τι αγαπήσαμε, φως μου

Να, τα όνειρα! Κοίτα!
Διαμαντένια προβλήτα
Σε μια λίμνη
Στην άκρη του κόσμου

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Nocturne vultures

  Νυχτερινές αϋπνίες

   Έχω αρχίσει να ξαναερωτεύομαι την ιδέα σου. Πάλι με καίει η σκέψη σου, πάλι με ξαναμουδιάζει η θύμησή σου.
   Και με ρωτάνε γιατί όταν είσαι εσύ όλα τα υπόλοιπα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Δεν ξέρω τι να τους απαντήσω. Ίσως από βλακεία, ίσως από αναμνήσεις, ίσως από το γεγονός ότι είχα δομήσει τη ζωή μου γύρω από σένα.
   Μα εσύ άλλαξες, η ιδέα που έχω στο κεφάλι μου για σένα δεν συνάδει εντελώς με το ποια είσαι πια.
   Κι είναι λογικό, από υλικής άποψης, να αλλάζεις (όλοι μας αλλάζουμε). Αλλά έχω μείνει στην ιδέα σου για τόσο καιρό, που ξέχασα να δω εσένα λογικά.
   Μα θέλω να σε γνωρίσω.

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Distant Skies

Silhouettes
In the sky
Wings are carrying me through the night
Silhouettes
In the sky
Destination unknown

Distant skies

Από το βωμό του Κάιν
Σε παραδίδω στα Ηλύσια Πεδία
Κι από τα βαθιά μπουντρούμια των Ταρτάρων
Στο απέραντο λευκό των συννέφων

Κι αν από τα χέρια μου πέρασες
Να ξέρεις ότι δε σε βάρυνα
Κι αν τα ματωμένα μου πόδια κοιτάς
Το πράσινο των ματιών σου να μη δακρύσει

Γιατί εγώ πόνεσα για ένα σκοπό
Γιατί εγώ πάλεψα για το καλύτερο αύριο

Αν τα σκεφτείς με ήρεμο κεφάλι
Τα δάκρυα θα γίνουν ένα ξάστερο χαμόγελο


Across distant skies, wings bring clouds
To show their rage of the Dawn's arrival

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Riot

And from the burning sky we see the soldier fly
He mounts his horse of steel and now he rides
Τώρα - που μας κλέβουν
   το ψωμί από το τραπέζι
Τώρα - που μας κλέβουν
   το δικαίωμα να ζήσουμε
Τώρα - που η κατάσταση
   είναι ανυπόφορη

Τώρα - Μην σκύψουμε κεφάλι!
Οργάνωση παντού! Η σφραγίδα του παντοδύναμου λαού να σπάσει τις συμφωνίες τους!

Η σάλπιγγα του αγώνα να ηχήσει!

Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο!
Αλίμονο σε όποιον φοβηθεί -
   να φοβηθούν αυτοί!
Αλίμονο σε όποιον αρνηθεί -
   γιατί δεν μας αντέχουν οι ανάγκες μας!
Αλίμονο σε όποιον περιμένει από άλλους να βγουν μπροστά
   αυτοί είναι που κρατάνε πίσω τη ζωή τους!
Τώρα! Μπροστά! Στην πρώτη γραμμή! Στη γραμμή των αναγκών μας θα βγούμε πρώτοι!
Να βροντοφωνάξουμε τα αιτήματά μας!
Τις ανάγκες μας!
Να αγωνιστούμε με στόχο την τελική νίκη!

Να κρατήσουμε ψηλά την τίμια παντιέρα των αναγκών μας! Το φόβο τους μην τα καταφέρουμε να τους τον πραγματοποιήσουμε! 

Το δίκιο το έχουμε! Ώρα να το αξιοποιήσουμε!

And now at last we know he's real
The power of his sword we feel