Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Του κόσμου η ραστώνη

Εδώ σιμά κοντά δυο μέτρα βάθος
Λεν πως φυλακίζουνε το πάθος

Συνοικίες νεκρές
Με γκρίζους ανθρώπους
Τριγυρνούν ακίνητοι
Κι όλο για πτήσεις λένε

Πτήσεις της ζωής
Ταξίδια ονειρεύονται
Κι όλο δεν καταλαβαίνουν
Ότι το ταξίδι το κάνεις πρώτα μέσα


Το κουβάρι του κόσμου ποιος το λύνει;
Αν αύριο πέθαιναν θα τους έλειπαν οι εαυτοί τους;
Οι καπετάνιοι των βουνών πού είναι
Με τα γένια, την κούραση και την ακούραστη καρδιά;


Κι η ζωή;
Ξεχνάμε να ζούμε;
Επιβιώνουμε χωρίς περιεχόμενο
Κι ένα άψυχο σώμα γυρίζουμε;

Κι εγώ που μάχησα και μάτωσα
Για μια ζωή και που 'χα
Όσο βαρούν τα σίδερα
Βαρούν τα μαύρα ρούχα





Αέρα να 'σαι τιμωρός, να 'σαι και παιχνιδιάρης
Κι αν βαρεθεί η ψυχούλα μου, να 'ρθεις και να την πάρεις

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Lilac Wine

I drink much more that I ought to drink


There is a story
From the ages of old
It speaks of demons
And a force untold

Since the inception of gods
And Pandora's dreadful box
The tale is shouted in the air
And whispered at the rocks

When all things collide

When demons take hold
Just remember who opened with his key

And would never leave you cold

Come, as we were when the world was still ajar
Come, as we once saw the Earth from afar

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

For all that you hold dear on this good earth

   Set me free

   Πολλές φορές κάνουμε τον εαυτό μας να σκέφτεται το ενδεχόμενο της άλλης ζωής. Θα ήταν ωραίο να ζούσαμε, έστω ως αιθέριες υπάρξεις μετά θάνατον ή τρομαχτικό; Θα βρίσκαμε φίλους κι οικογένεια που χάσαμε; Θα ζούσαμε αιώνια κι ευτυχισμένα;
   Γιατί η ζωή είναι μικρή για να χαρείς όσο θες
   Γιατί η ζωή είναι γεμάτη δυσκολίες και στενοχώριες

   Αλλά η ζωή είναι γεμάτη αγώνα, δύναμη
   Είναι γεμάτη αγάπη και μίσος, σύγκρουση δυνάμεων

   Αυτή είναι η κινητήρια δύναμη της ζωής, η σύγκρουση

   Έχουμε να αντιμετωπίσουμε πάρα πολλά στη ζωή μας, αλλά έχουμε τη δύναμη να τα καταπολεμήσουμε, να τα νικήσουμε, να επιβληθούμε στις συνθήκες, στο περιβάλλον μας, στη ζωή την ίδια
   Ας ξεχάσουμε την επόμενη ζωή. Δε θα ξαναδούμε τους νεκρούς μας φίλους, τους συγγενείς. Αυτή είναι η φθορά του οργανισμού, η απεραντότητα της ζωής
   Αλλά ας φέρουμε τον Παράδεισο του μυαλού μας εδώ, στο σήμερα. Ας μην αφήνουμε το μεταφυσικό να μας ξεπερνάει. Ας παλέψουμε για τον επίγειο Παράδεισο των ονείρων μας. Γιατί αυτή η ζωή είναι η μόνη που έχουμε

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

E questo il fiore del partigiano

 Though it might not be wise
I'll still have to try
With all the love I have inside
I can't deny


 Έρχονται καλύτερες μέρες αγάπη μου, στο υπογράφω
   Αλλά για αυτό, πρέπει να βγούμε μπροστά

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

And we came forth to contemplate the stars

 Don't help them to bury the light
 Don't give in without a fight


   Intendens in caelus superius, et ignibus legimus: 
      Non nobis, domine, non nobis, sed ad amorem sui nominis gloriam, 
   psalmum mutatum quamvis Solcjis Templarii
   Domino et id nos pro amore morti sumus, sed non mortui, quia non timebis et amore nostri vitae neque alia vivere neque vixisse
   Et quod esset somnium

      Το ημερολόγιο ενός προσκυνητή




L'amor che move il sole e l'altre stelle
Dante Alighieri


Ό,τι κάνουμε, ό,τι λέμε, ό,τι νιώθουμε δεν είναι τα ιδανικά κανενός άλλου
Είναι η ίδια μας η ζωή κι η ανάγκη μας να ζήσουμε
Για αυτό παλεύουμε όλη μας τη ζωή
Αυτό είναι το ζόρικο
Αλλά το ελπιδοφόρο είναι ότι θα τα καταφέρουμε

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Fata Morgana

Βασίλισσα της σιωπής, πάρε με από εδώ

Κεφάλια σκυφτά και γέλια από μακρυά
Βλέμματα χαμηλά και δάκρυα φανερά
Ένα χαμόγελο αναζητώ
Αν φύγω θα τρελαθώ

Οι δρόμοι της άσπρης γιορτής
Λεωφόροι μιας πόλης νεκρής
Ψάχνουν τα βήματά σου
Να ζήσουν τα όνειρά σου

Ήσουν όντως εκεί; Ήταν μύθος
Από δίπλα όταν πνιγόμουν στο πλήθος;
Εσύ που μ' έκανες να ζήσω και να καώ
Από το θάνατο να ξεφύγω
   Και στη σκέψη σου να χαθώ;

Όλοι αυτοί με το βλέμμα ζυγιάζουν
Ο Αχιλλέας να φύγει φωνάζουν
Για μεθαύριο ζουν, στο σήμερα πεθαίνουν
Οι ελεύθεροι δούλοι στο κεφάλι πληθαίνουν


Να ζήσουν ξεχνούν οι οικτροί
Στης ματαιότητας την ακτή
Όταν μου λένε "στα όνειρα πάμε"
Στους απέραντους δρόμους τα σημάδια θυμάμαι

Χρόνια πολλά σε σένα
   Ναι, σε σένα, Μαργαρίτα

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

All flowers in time

Oh i am filth
And sing her
Into my thoughts
Oh phantom elusive thing, oh

Το μεγαλύτερο λάθος που έχουμε κάνει ως ανθρώπινο γένος
Είναι που πιστέψαμε ότι όλα είναι
Ανώτερα από τις δικές μας δυνάμεις


Για αυτό ό,τι καλό γίνεται
Το αποδίδουμε σε εξωγενείς παράγοντες
Κι αφαιρούμε τις δυνάμεις μας από την εξίσωση

Πίστεψέ με -
Τίποτα δεν είναι
Άνω ανθρωπίνων δυνάμεων