Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

Memories of Paradise

Dedicated to 27/4/13... Shed a tear 'cause I'm missing you.


Σπαθιά καρφωμένα σε σώματα γυμνά
Λόγχες στο έδαφος σπασμένες
Μία πράσινη φλόγα να ξεπηδά
Και το κάστρο να τυλίγει

Αυτή ήταν η τελευταία εικόνα
Που αποκόμισα απο το Άβαλον
Κάποτε γενναίο οχυρό
Που έσφυζε από γέλια και ζωή

Πού είναι τα χαμόγελα τώρα;
Πού είναι τα γέλια που κάμαμε εμείς, μικρά παιδιά;
Πού είναι τώρα οι ψυχές μας
Σα περιστέρια του ουρανού λευκές;

Πόλεμος ξέσπασε στην Κυδωνία
Κι η Στρογγυλή Τραπέζη σπάει
Οι στρατιώτες έπεσαν στο πλευρό του,
Του ενδόξου βασιλιά

Δε μ' ενδιαφέρει το Άβαλον πια
Εκδιώχθηκα κακήν - κακώς
Ως ανεπιθύμητος
Μακρυά από τον πανέμορφο τούτο κόσμο

Δε μ' ενδιαφέρει το Άβαλον,
Σε νέες θάλασσες θα ταξιδέψω...


Πόσο θέλω το Άβαλον. Τώρα. Τότε. Για πάντα.
Πόσο μου λείπει. Το αγαπάω. Μέχρι όσο αντέξω.
Και λίγο παραπάνω. Δε θ' άφηνα το Θεό να τ' αγγίξει.

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Γαρύφαλλο

Is God alive or is God dead?

Poisoning yound minds, making false amends
Is the start whence Heaven descends
Black world by first perception
By the masters of desception

As freedom is going all down
We 're peasants, can't you see the crown
They make you believe you're on your own
And it won't be last 'till their plan is shown

What do we do? Do we act on their license?
Do we bow our heads? Or will we break the silence?

As friendships are now canine-like,
They hold the leash, the life they lead alike
They teach us not to protest
But their control I can't digest

As love begins to decay
Feelings are now kept at bay
Mistakes are made with ease
As our minds are far from released

Will it be long until we ger up? 'Till all Hell breaks loose?
Why not choose what we want? Are we held by some bloody truce?

As the rain will turn red,
Slaves of mind will no longer be held
If all we want is to own our lives
Let's all get up and strop our knives

Let's all show our need to live
With no crown above us, people to deceive
Repressed faces of the world, power's in your hands!
Time to act and build a world that timeless stands!

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Στην Πόλη του Ηρακλείου

Put your heart on a platter and see who will bite See who will hold you and kiss you good night

Στην πόλη του Ηρακλείου, υπάρχει ένα μυστικό
Που τις μέρες των αθώων στοιχειώνει
Τις νύχτες των πονηρών αμαυρώνει
Κι ο ήλιος τυλίγεται με της ευτυχίας το σάβανο

Από χθες και για πάντα στο μυαλό μου θα μείνει
Ένα κρυμμένο μυστικό, που λίγοι γνωρίζουν
Κι ακόμα λιγότεροι τη θέα του αντικρίζουν
Η θύμησή του την ψυχή μου απαλύνει

Οι μέρες περνούν στα κρύα Απριλίου
Κι η καρδιά μου μένει στα παλιά, στα μεγάλα και μικρά
Σαν κόκκινο κρασί, ανάμνηση που με μεθά
Αυτό το μυστικό, στην πόλη του Ηρακλείου

Ένα ζοφερό μυστικό την καρδιά μου δεσμεύει
Τα λάθη μου δείχνει, χίλια χρόνια στο παρελθόν
Σατράπης του χρόνου, δέσμιο με κρατά στο παρόν
Σαν άστρο στον ουρανό, τη σωτηρία στοχεύει

Κι η λύση στην ευτυχία, τόσο απλή και θεία
Το σώμα μου λιώνει, το πνεύμα υγρό κερί
Κι οι αλυσίδες με καίνε, σχοινιά πολυμερή,
Σαν παραβάτες της ψυχής, ψάχνοντας λεία

Διψώντας για ζωή, παρηγοριά το κρασί
Αν η αγάπη είναι αμαρτία, στην Κόλαση ας καώ
Στην Πόλη του Παραδείσου, καστανά μάτια κοιτώ
Η σωτηρία μου θα είσαι πάντα εσύ.

Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Nox Arcana

I feel your venom in my veins, and I can't escape these chains.

A cloud of dust flies on the starry sky,
Thunder breaks the silence on pich black midnight
This way have all the nights gone by
Keeping the stormy danger straight out of sight

Revelation burnt his eyes, a fire that began to glow
Smoke clouds full of visions, Lancelot began to plot
Revenge for lost Avalon in his heart started to grow
Conspiration in the darkness, Arthur's death he sought

Reality between the lines, velvet-covered steel
The malice king at last he'll kneel
The witching hour is drawing near
And his tragic fate is clear

But just as Arthur lay dead,
Lancelot's blood lodged cold on his head
Seeing Marion, bewildered by what she did see,
He knew that he 'd never from his torment break free.

Was all worth it, going through fire and ice?
Experiences he got on life's caroussel?
That he besieged his mind's castle twice,
Once for him and once for her?

No, short-eyed him, see he did not
The foil of his plan that let his days rot
And as the priestess of the night alone wandered on,
His tormented soul from his body was withdrawn.