Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Στην Πόλη του Ηρακλείου

Put your heart on a platter and see who will bite See who will hold you and kiss you good night

Στην πόλη του Ηρακλείου, υπάρχει ένα μυστικό
Που τις μέρες των αθώων στοιχειώνει
Τις νύχτες των πονηρών αμαυρώνει
Κι ο ήλιος τυλίγεται με της ευτυχίας το σάβανο

Από χθες και για πάντα στο μυαλό μου θα μείνει
Ένα κρυμμένο μυστικό, που λίγοι γνωρίζουν
Κι ακόμα λιγότεροι τη θέα του αντικρίζουν
Η θύμησή του την ψυχή μου απαλύνει

Οι μέρες περνούν στα κρύα Απριλίου
Κι η καρδιά μου μένει στα παλιά, στα μεγάλα και μικρά
Σαν κόκκινο κρασί, ανάμνηση που με μεθά
Αυτό το μυστικό, στην πόλη του Ηρακλείου

Ένα ζοφερό μυστικό την καρδιά μου δεσμεύει
Τα λάθη μου δείχνει, χίλια χρόνια στο παρελθόν
Σατράπης του χρόνου, δέσμιο με κρατά στο παρόν
Σαν άστρο στον ουρανό, τη σωτηρία στοχεύει

Κι η λύση στην ευτυχία, τόσο απλή και θεία
Το σώμα μου λιώνει, το πνεύμα υγρό κερί
Κι οι αλυσίδες με καίνε, σχοινιά πολυμερή,
Σαν παραβάτες της ψυχής, ψάχνοντας λεία

Διψώντας για ζωή, παρηγοριά το κρασί
Αν η αγάπη είναι αμαρτία, στην Κόλαση ας καώ
Στην Πόλη του Παραδείσου, καστανά μάτια κοιτώ
Η σωτηρία μου θα είσαι πάντα εσύ.

2 σχόλια: