Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Βαμμένοι Ουρανοί

Βάψε τον ουρανό.
Ένα χρώμα που σου ταιριάζει
Όταν χαμογελάς στον Παράδεισο
Κι όταν κοιτάς το στιγμιαίο
   της οικουμένης

Και δε χρειάζεται να είναι άσπρο ή μαύρο
Μόνο να είναι ένα χρώμα δικό σου
Τα ασημένια σύννεφα είναι εκεί μόνο
Να κρύβουν την καταιγίδα που έρχεται

Άνοιξε τα φτερά σου
Κι όλα θα αλλάξουν
Οι εφιάλτες θα γίνουν θρύψαλα
Στα ουράνια πατώματα

Πέτα ψηλά και μακρυά
Δε θα είμαστε δέσμιοι για πάντα
Στους βαμμένους ουρανούς βάζεις χρώμα
Των ματιών σου, να μη σκιάζουν το χρώμα
   των ονείρων σου

Κι αν θέλεις, όταν οι εφιάλτες έρχονται κοντά
Θυμήσου το αστροφώτιστο διάστημα
Και βάψε τους ουρανούς
Ένα φωτεινότερο γαλάζιο

Αλλά πρέπει να το θέλεις


Για να πάρουν χρώμα οι ουρανοί
Και τα όνειρα εκδίκηση



Λείπεις, μπαμπά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου