Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Altitudes

Σε σένα, άκου αυτό. Είναι από τα αγαπημένα μου.

Πέτα το μαύρο σου πανωφόρι και άνοιξε τα κατάλευκά σου φτερά
Κοίτα με τα καστανά σου μάτια τ' αστροφώτιστα διαστήματα
Κι έλα μαζί μου, να χορέψουμε
Το Ταγκό του Χαμού,
Όπως χορεύαμε παλιά.

Και προπάντων, μην αφήνεις, αυτό τον κόσμο να σε αποτρέπει.
Ε, το λοιπόν, ό,τι και να'ναι τ' άστρα
Εσύ τη γλώσσα σου τούς βγάζεις.
Και αυτό είναι που με κάνει να σε ερωτεύομαι.

Σήκωσε ανάστημα, Περσεφόνη μου -
Από σένα κρίνεται πόσους χειμώνες θα ζήσεις.
Καμμένα σπαρτά και χιόνι, σκοτεινές φιγούρες ν' αλωνίζουν
Πάνω σε αυτά καλείσαι να τοποθετηθείς.

Και σίγουρα, σίγουρα, σίγουρα,
Θα τραβήξουμε μια φωτογραφία στην Πόλη του Λυκόφωτος,
Απόδειξη ότι υπήρξαμε μαζί εδώ.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου