Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

How inspired you are, sweet love o' mine...

   "But, suddenly, I viddied that thinking was for the gloopy ones and that the oomny ones use like inspiration and what Bog sends. For now it was lovely music that came to my aid and I viddied at once what to do"

   Inspiration.  Έμπνευση. Περίεργο πράγμα. Σπάνιο, ακατάβλητο, δύσκολο να βρεθεί κι ακόμη δυσκολότερο να ξαναβρεθεί όταν χαθεί. Πολλές φορές βρίσκουμε τον εαυτό μας ν' αναζητά εναγωνίως λίγη έμπνευση. Όχι μόνον για τη συγγραφή ενός άρθρου, αλλά για κάθε μας πράξη. Όπως είπε κι ο McDowell πιο πάνω, η έμπνευση ήταν η μούσα των επιδέξιων,  των σοφών, των ηγετικών μορφών.

   Πώς βρίσκουμε την έμπνευση, όμως; Γιατί σίγουρα δεν ξυπνάμε μία μέρα και νιώθουμε "εμπνευσμένοι". Πράγματι, ορισμένες μέρες έχουμε καλή διάθεση, πιο ανεβασμένη από άλλες μέρες, και μας δίνεται η ευκαιρία για να τελέσουμε ό,τι έχουμε να διεκπεραιώσουμε τη μέρα... Όμως η έμπνευση δεν είναι προϊόν καλής ξεκούρασης, δεν έρχεται μετά από μία ήρεμη νύχτα.

   Η έμπνευση είναι, κυρίως, το αποτέλεσμα της ζωής. Γύρω μας υπάρχουν τόσα πολλά ερείσματα για έμπνευση που ειλικρινά απορώ πώς οι άνθρωποι λένε ότι η ζωή τους, η καθημερινότητά τους, οι σχέσεις τους είναι ανέμπνευστες.  Ακούω ότι χάνουν την έμπνευσή τους μόλις βρέξει, και τους είναι δύσκολο να την επανακτήσουν όταν βγει ο ήλιος. Η βροχή κι ο ήλιος είναι, φυσικά, μεταφορικά δοσμένα. Είναι η θλίψη που πιάνει τον άνθρωπο, κι η χαρά που τους επαναφέρει το τέλος της. Η ψυχολογία είναι μία σπείρα, όπου η κυκλική τροχιά της διαγράφει τόξα γύρω από οτυς άξονες της χαράς και της θλίψης. Της πρωίας και του απογεύματος. Της νοεμβριανής βροχής και του ονείρου θερινής νυκτός.

   Κι όμως, ακόμα δεν απαντήσαμε στο βασικό ερώτημα: πώς βρίσκουμε έμπνευση για να κάνουμε θαύματα. Και πριν αντιρρηθεί το θαύμα, τι είναι η ζωή αν όχι θαύμα; Τι κάνουμε, πώς συνεχίζουμε, πώς νιώθουμε, πώς αισθανόμαστε αν όχι χάρη σ' ένα θαύμα; Το θαύμα της ύπαρξης. Η ιδέα ενσαρκωμένη. Η ευτυχία μας σε μορφή. Το θαύμα της ύπαρξης. Η ιδέα ενσαρκωμένη. Σταγόνες Παραδείσου, πράγματι. "Εγώ είμαι σταγόνα. Εσύ είσαι σταγόνα. Μαζί είμαστε ποτάμι", όπως έχει πει κι ένας ανώνυμος ποιητής.

   Εν τέλει, η έμπνευση δεν βρίσκεται στα μεγάλα έργα, στις μεγαλόπρεπες πράξεις ή στην πλούσια ζωή. Κάθε ζωή, άλλωστε, είναι πάμπλουτη σε συναισθήματα, ιδέες, αρχές, αλλά και μία απεριόριστη, αναπόσπαστη και χωρίς εξαιρέσεις ελευθερία. Η έμπνευση βρίσκεται στις μικρές, καθημερινές χαρές της ζωής. Στη μουσική, στην ποίηση, στα παιχνίδια, στα μαθήματα, στις βόλτες με φίλους, στο ρεζίλι που γινόμαστε πολλές φορές (αλλά πώς να γελάσουμε αν δεν γελασθούμε;), στον έρωτα που νιώθουμε, στην αγάπη για τα πάντα. Στη ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου