Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

Quando caeli movendi sunt

3 τα στάδια της αγάπης
Έρωτας, εμμονή, λατρεία

In die illa tremenda
Quando caeli movendi sunt


Το καθαρτήριο της ζωής
Η λύτρωση κι η καταδίκη
Και τα δύο για τον ίδιο λόγο
Γιατί χάνεις την ταυτότητά σου
Κι είναι καλό γιατί μαθαίνεις
Να ζεις για τον άλλο μισό σου εαυτό
Αυτός είναι ο έρωτας


As I ring these bells tonight

My cold dark tower seems so bright

 Έχω περάσει κι από τα 3 στάδια

Οι πύλες της κολάσεως με υποδέχτηκαν
Γεμάτος περηφάνεια μπήκα μέσα
Ως άλλος Οκταβιανός
Μα απολείπειν ο θεός Αντώνιον

And let her taste the fires of hell
Or else let her be mine and mine alone

Έχω γευτεί και τα 3 στάδια

Η σκάλα του ουρανού ορθώθηκε
Μπροστά στα κουρασμένα και θλιμμένα μάτια μου
Κι είδε το κενό που με βασάνιζε
Κι η ζωή δόθηκε στο πτώμα του νεκρού
Κι η αλήθεια θρονιάστηκε στο μυαλό μου
Κι η αλήθεια είναι πως σ' αγαπάω.
Χωρίς φόβο, χωρίς περιορισμό πια, χωρίς αν, χωρίς μη
Χωρίς να είμαι γεμάτος αμφιβολίες
Χωρίς να εντοπιζόμαστε στο χωροχρόνο
Με 2 μάτια που κλείνουν από κούραση και στενοχώρια
Με 2 μάτια που καίνε όταν σε βλέπουν
Σ' αγαπάω. Από το πιο βαθύ πηγάδι της κόλασης μέχρι την κορφή του Παραδείσου.

Gloria, gloria semper
Sanctus, sanctus in excelsis
Quem patronum rogaturus



Και σ' αγαπάω ξανά και ξανά, μέχρι να μην έχω άλλη ανάσα να δώσω. Κι άλλο τόσο. Γιατί είσαι εσύ. Αρκεί και πολύ είναι.
Και χάρηκα που σε άκουσα. Πολύ, όπως θα το έλεγε ο Αχιλλέας.


While the wicked are confounded
Doomed to days of woe unbounded
Call me with thy saints surrounded.




There's a flaming red horizon that screams our names

After all, we're made of stone, sweat and tears.


Κι έτρεμες τρεις φορές το μωβ τρεις μέρες πάνω από τους καταρράχτες
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα

Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει, ακούς;
Είμ' εγώ που φωνάζω κι είμ' εγώ που κλαίω, μ' ακούς
Σ' αγαπάω, σ' αγαπάω μ' ακούς;

Έχω ρίξει μες στ' άπατα μιαν ηχώ
Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ
Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο


Οδυσσέας Ελύτης - Το μονόγραμμα


 I wanna dive into your ocean, is it raining with you?


And thus the baffled king composed Hallelujah

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου