Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Chasing spectres through stained glass


Δε μπορώ πια
Δε μπορώ να κλαίω άλλο
Να σκέφτομαι σκοτεινά σενάρια
Και τι να κάνω αφού πήρες αποφάσεις

Παίρνω τις δικές μου κι εγώ
Και προχωράω
Όπως εσύ

Το μέλλον θα κρίνει αν θέλουμε κι οι δύο να είμαστε μαζί
Να είσαι χαρούμενη, σ' αγαπάω

Κι εσύ
Εύχομαι να είσαι ό,τι επιθυμώ
Για να μπορώ να πω ότι χαίρομαι ξανά
Προς το παρόν, τα λέμε αύριο ξανά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου