Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Αποσπερίτης... κατά φαντασία

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Nightmares by the sea

The white horses flow


  Είναι τόσο πολύπλοκο, ενώ είναι τόσο απλό

   Κι όταν αγαπάς λιώνεις για εκείνη

   Χωρίς πρέπει, χωρίς φόβους, απλά το κάνεις

   Κι ο πόνος είναι γλυκός, γιατί κι εκείνη είναι γλυκιά

   Και το γέλιο κρύβει τόση στενοχώρια, το κλάμα τέτοια λύτρωση

   Βυθιζόμαστε σε όνειρα απαλά, μαζί με το Mojo Pin μας

   Και το πικάπ να παίζει κάποια συμφωνία σε Σολ ύφεση

   Τη στιγμή που ψάχνουμε λίγη ακόμη ψεύτικη, επίπλαστη χαρά

   Να αντικαταστήσει το κενό (γιατί η καρδιά μαράζωσε)




   Απλά θέλω να ξέρεις

   Ότι θα βγούμε στη σκηνή πριν τα φώτα σβήσουν

   Και τότε θα μείνουν αναμμένα 






All young lovers know why
Nightmares blind their mind's eye

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου